პარკინგის გეგმარებას ორი მხარე აქვს. პირველი ნორმატიულია: ზომები, გაბარიტები, პანდუსები და უსაფრთხოება, რასაც პროექტანტი და მოქმედი ნორმები განსაზღვრავს. მეორე კომერციულია: იგივე გადაწყვეტილებები განსაზღვრავს, რამდენს გამოიმუშავებს ავტოსადგომი წლების განმავლობაში. ეს ტექსტი მეორეზეა.
ადგილის ზომებს, სავალი ნაწილის სიგანეს, პანდუსის დახრილობას და სახანძრო მოთხოვნებს მოქმედი ნორმები და პროექტანტი განსაზღვრავს. ჩვენ ავტოსადგომებს არ ვაპროექტებთ და ამ ციფრებს აქ არ გთავაზობთ. სამაგიეროდ შეგვიძლია გითხრათ, რა კომერციული შედეგი მოჰყვება იმ არჩევანს, რომელსაც პროექტირებისას აკეთებთ.
მაქსიმალური რაოდენობის ადგილების ჩატევა ინტუიციურად სწორია, მაგრამ ვიწრო სავალი ნაწილი ანელებს მოძრაობას, ართულებს მანევრირებას და ზრდის დაზიანების რისკს. ავტოსადგომი, სადაც ადგილის დაკავებას ორი მანევრი სჭირდება, ნაკლებად ივსება, ვიდრე ის, სადაც ერთი საკმარისია. რამდენიმე ადგილის მსხვერპლი ხშირად უფრო მაღალ ფაქტობრივ დატვირთვას იძლევა.
შესასვლელთან, ლიფტთან ან გასასვლელთან ახლოს მდებარე ადგილები მძღოლისთვის უფრო ღირებულია, ვიდრე შორეული სართულის ბოლო რიგი. თუ გეგმარებისას ეს ზონები ერთმანეთისგან გამოყოფადია, მოგვიანებით მათი ცალკე ფასით გაყიდვა შესაძლებელი ხდება. თუ ყველაფერი ერთ განუყოფელ სივრცედაა დაგეგმილი, ეს შესაძლებლობა სამუდამოდ იკარგება.
ავტოსადგომის ტევადობას ადგილების რაოდენობა განსაზღვრავს, მის ბრუნვას კი შესასვლელისა და გასასვლელის გამტარუნარიანობა. თუ დიდი ობიექტი ერთ ზოლზეა დამოკიდებული, პიკის საათებში რიგი შენობის გარეთ გადმოდის და მძღოლების ნაწილი უბრალოდ მიდის. ეს პირდაპირ დაკარგული შემოსავალია, რომელსაც ადგილების რაოდენობა ვერ ანაზღაურებს.
შეგიძლია თუ არა ერთი სართული მოიჯარეებს გამოუყო და დანარჩენი საზოგადოებას გაუხსნა. შეგიძლია თუ არა ცალკე ზონა დროებით დაკეტო ღონისძიებისთვის. შეგიძლია თუ არა ხანგრძლივი დგომა მოკლისგან ფიზიკურად გამიჯნო, რომ ბრუნვა არ შეანელოს. ეს კითხვები პროექტირების ეტაპზე თითქმის უფასოდ წყდება და მშენებლობის შემდეგ ძალიან ძვირად.
რამდენი ადგილი იკარგება, თუ სავალ ნაწილს გავაფართოებთ, და რამდენად გაუმჯობესდება მანევრირება. რამდენი მანქანა გადის საათში პიკის დროს დაპროექტებული შესასვლელით. რომელი ზონები შეიძლება დამოუკიდებლად დაიხუროს ან გაიხსნას. და როგორ გამოიყურება განლაგება მაშინ, როცა ობიექტი 90%-ითაა სავსე, და არა მაშინ, როცა ცარიელია.